Tego projektu i wpisu nie byłoby, gdyby nie moje wrodzone roztrzepanie i gadulstwo. Oczywiście, lubię rozmawiać przez telefon w autobusie. Co prawda, co raz częściej wydaje mi się to niegrzeczne, ale przekonanie, że efektywnie wykorzystuję swój czas nadal wygrywa. Tak więc, wyciągając w autobusie telefon, nieopatrznie położyłam etui na wolnym siedzeniu (chyba powinnam za nie skasować bilet :P) i oddałam się długiej rozmowie. Wysiadając dalej rozmawiałam i dopiero po dłuższym czasie zorientowałam się, że moje etui jedzie sobie autobusem do Bierunia (na gapę!).

Niestety, pokrowiec odjechał a mój telefon bez etui został narażony na porysowanie w torebce i zmarznięcie. Pozostało mi nic innego jak uszycie nowego (zakup nawet mi do głowy nie przyszedł). W tym celu wykorzystałam beżowy, dziurkowany zamsz i resztki brązowej podszewki. Z efektami pracy dzielę się poniżej. Szczególnie zachęcam nowicjuszy w szyciu do wykonania tego projektu. Jest ekstremalnie prosty, a dzięki dodatkom i wyjątkowej tkaninie efekt jest niepowtarzalny. Jest mało szycia, brak skosów, fikuśnych cięć, więc projekt jest idealny dla kogoś, kto już trochę szyje i chciałby uszyć swoją pierwszą poważna ;) rzecz.

Jak uszyc etui na telefon.pdf

Jak uszyć etui na telefon?

Potrzebujemy:

• Zamsz ok. 30 x 30 cm
• Podszewka ok. 30 x 30 cm
• Ozdobna koronka ok. 20 cm
• Tasiemka bawełniana lub rypsowa
• Mała agrafka
• Maszyna do szycia
• Deska do prasowania i żelazko

Mierzymy długość, szerokość i grubość telefonu. Do tych wymiarów dodajemy odpowiednio:

Zamsz (tkanina zewnętrzna)

• Szerokość + 1 cm na szwy + 1 cm uwzględniający grubość telefonu
• Długość + 1 cm na dno + 2 cm na podwinięcie

Podszewka:

• Szerokość + 1 cm na szwy + 1 cm uwzględniający grubość telefonu
• Długość + 1 cm na dno + 0,5 cm na górny brzeg

Szycie:

Z zamszu oraz podszewki wycinamy 4 prostokąty o powyższych wymiarach.

Podszewkę składamy lewą stroną do lewej i zszywamy boki oraz dół w odległości 0,5 cm od brzegu. Brzeg obrzucamy gęstym ściegiem zygzakowatym. Dla wzmocnienia możemy szew boczny przeszyć jeszcze raz. Obszyte brzegi zaginamy do środka
i zaprasowujemy.

Zszywamy jeden bok i dół etui w odległości 0,5 cm od brzegu. Na drugim boku od górnego brzegu odmierzamy i zaznaczamy 2 cm. Zszywamy od tego punktu do dołu. Nie zszyta część będzie dziurką na tasiemkę.

Etui wkładamy do podszewki tak by dolne brzegi były równo ze sobą. Wywijamy górny brzeg na ok. 2 cm, tak by przykrył brzeg podszewki.

Fastrygujemy i zszywamy blisko brzegu tkaniny zamszowej, tak aby powstał tuneli. Szyjąc podkładamy tylko 1 bok
i powoli przesuwamy tkaninę na maszynie. Dzięki temu unikniemy przypadkowemu zszyciu z drugim bokiem etui. Wykańczamy szwy i wywracamy etui na prawą stronę. Ręcznie przyszywamy ozdobną koronkę tak by zasłoniła szew.

Podwijamy 2 razy brzegi taśmy i je przeszywamy ręcznie lub bardzo wąskim ściegiem. Za pomocą agrafki wciągamy tasiemkę do powstałego tunelika przez niezszyty bok.

Wykonanie, opis i zdjęcia: Agnieszka Senczyna-Gert

Autor nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku zastosowanie powyższej instrukcji w praktyce.
Efekt końcowy może się różnić od tego w opisie i na zdjęciach.

Dziś prezentuję satynową bluzkę. Wybór kroju nie jest przypadkowy. Jest to jeden z moich ulubionych kroi bluzek, ponieważ jest bardzo wygodna i niezobowiązująca.

Pierwszy raz zobaczyłam ją w New Yorker w Antwerpii i od razu kupiłam dwie. Wersji na co dzień (granatową) i na imprezę (z cekinami, w kolorze spranego różu). Z tego co pamiętam kosztowały 3 lub 4 € za sztukę, więc jak na Belgię była to śmieszna cena (tyle samo kosztował chleb lub lepsze piwo). Jakość tkaniny pozwoliła na noszenie bluzek ok. 1,5 roku. W zeszłe wakacje kupiłam kolejną w tym samym kroju, też z New Yorker ale już w Polsce, w kolorze beżowym i za mniej śmieszne 20zł (po przecenie!). Niestety, bluzka sama podążą za trendami i staje się coraz bardziej przeźroczysta. Za pewne jest to „moja wina”, bo piorę ją w 30 stopniach, program delikatny ;-). Ostatnio, chciałam kupić 4 taką samą bluzkę.  Tym razem kremową z tiulowymi różami (och!). Na szczęście, przed zakupem pohamował mnie zdrowy rozsądek. Niska jakość przeważyła nad niską ceną i postanowiłam uszyć sama taką bluzkę z satyny. Jak widać kryzys skłania nas do bardziej racjonalnych działań. Wysnułam nawet tezę, że kryzys zdecydowanie wpływa na nasze decyzje zakupowe i cena oraz jakość staje się ważniejsze niż wszystkie zabiegi promocyjne i marketingowe obietnice.

Ale dość tej teorii. Czas na praktykę. Jak zawsze poniżej prezentuję opis uszycia takiej bluzki. Do opisu dołączam również wykrój. Wykrój  można wydrukować na 2 kartkach A4. Wyciąć, odpowiednio dopasować do swoich rozmiarów (najlepiej użyć wymiarów ze swojego ulubionego t-shirtu) i przenieść na większy format (kartka A3 lub papier pakowy). Powodzenia!

 Jak_uczyc_bluzke.pdf

Potrzebujemy:

• 1 m satyny,
• gumka szer.: 2cm, długość ok. 70 cm,
• papier A3 do przygotowania wykroju,
• maszynę do szycia.

WYKRÓJ: Wykroj satynowej bluzki.pdf

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Przygotowanie wykroju:

Wykrój bluzki został zamieszczony w oddzielnym pliku. Należy wydrukować, wyciąć wykrój a następnie przekopiować na arkusz A3 oraz uzupełnić dolną część wykroju bluzki. Przed wycięciem wykroju najlepiej sprawdzić i skorygować wymiary bluzki do pożądanych.

Przód i tył: Składamy tkaninę na pół i zaznaczamy środek. Następnie rozkładamy ją i dwa boczne brzegi składamy do środka lewą stroną do lewej. Układamy wykrój na jednym z powstałych brzegów, tak by brzeg wykroju był równy
z brzegiem tkaniny. Przypinamy gęsto szpilkami. Wycinamy z dodatkiem 1 cm na szwy. Następnie wyciętą tkaninę wraz z przyczepionym wykrojem przykładamy do drugiego brzegu tkaniny. Ponownie brzeg wykroju powinien być równy z brzegiem tkaniny i wycinamy równo z już wyciętą tkaniną. Dzięki temu zabiegowi obie części będą równe.

Dekolt: Wykrój przykładamy, tak by dolny brzeg dekoltu był równo z brzegiem tkaniny. Wycinamy z dodatkiem 0,5 cm na szwy. Podobnie jak z przodem i tyłem wyciętą tkaninę przykładamy 3 razy i wycinamy. Dekolt powinien być w sumie wycięty 4 razy. Na wyciętym dekoltu zaznaczamy, punkt wszywania przodu i tyłu bluzki.

Szycie dekoltu: Dwie części dekoltu składamy prawą stroną do prawej. Spinamy szpilkami. Dół dekoltu zszywamy od miejsca zaznaczenia do brzegu z obu stron. Górę dekoltu przeszywamy całą. Obrzucamy gęstym ściegiem zygzakowatym zszyte brzegi. Te same czynności wykonujemy z dwoma pozostałymi częściami dekoltu.

Połączenie dekoltów: Wykańczamy szwy dla obu dekoltów. Jedną ze zszytych części dekoltu wywijamy na prawą stronę i rozprasowujemy szwy. Następnie wkładamy wywinięty dekolt w dekolt, który pozostawiliśmy na prawej stronie, tak by boczne brzegi były ze sobą równo. Spinamy boczne brzegi szpilkami i mocna zszywamy. Wykańczamy szwy. Dekolt, który był na lewej stronie wywijamy na prawo i rozprasowujemy szwy.

Przód i tył: Przód i tył składamy prawą stroną do prawej. Spinamy lub fastrygujemy boczne brzegi. Przeszywamy prostym ściegiem i obrzucamy zygzakiem brzeg materiału lub zszywamy ściegiem elastycznym.

Ramiona: Brzegi ramion zaprasowujemy ok. 0,5 cm na lewą stronę. Następnie obrzucamy ściegiem owerlokowym lub gęstym ściegiem zygzakowatym i przyszywamy zaprasowaną część do bluzki.
Połączenie bluzki i dekoltu: Przykładamy przód do dekoltu. Na środku lub robimy 2-3 plisy, tak by szerokość przodu i tyłu bluzki była równa z szerokością nie zszytej części dekoltu. Wyznaczmy, która część dekoltu jest przodem a która tyłem oraz oznaczamy prawą i lewą stronę. Łączenie zaczynamy od punktu, w którym kończy się zszycie brzegu dekoltu. Ujmujemy razem oba nie zszyte brzegi dekoltu i górny brzeg przodu bluzki, prawą stroną bluzki do prawej strony dekoltu. Brzegi dekoltu i brzeg bluzki powinny być ze sobą równo. Przypinamy szpilkami lub fastrygujemy. Zszywamy ściegiem prostym i gęsto obrzucamy brzeg zygzakiem lub zszywamy ściegiem owerlokowym. To samo powtarzamy z tyłem bluzki.

Tuneli na gumkę: Wykańczamy boczne szwy. Podwijamy 1 cm od brzegu na lewą stronę. Zaprasowujemy. Podwijamy kolejne 2,2 cm od zgięcia ponownie na lewą stronę (do wyznaczanie odległości można wykorzystać gumkę). Zaprasowujemy i przypinamy szpilkami. Przyszywamy wzdłuż górnego zagięcia, tak by powstał tunelik na gumkę. Zostawiamy 2-3 cm nie zszyte i za pomocą agrafki wciągamy gumkę. Następnie ujmujemy razem brzegi gumki i zszywamy je 2 razy ściegiem zygzakowatym. Gumkę chowamy i zaszywamy tuneli. Wykańczamy szwy.

Zdrowych i Spokojnych Świąt Bożego Narodzenia,

Bez Przejedzenia ;-) i Bezcelowej Gonitwy,

Ale za to Pełnych Odpoczynku i Refleksji

Czy to za Czym Gonimy Codziennie i co Nas Stresuje

jest tego Warte.

A dla Tych, którzy już nie pieką pierników i nie lepią pierogów prosty przepis na szydełkowaną gwiazdę.

Potrzebne:

• bawełniana nitka lub mulina w kolorze złotym lub żółtym i szydełko
• drut miedziany
• szablon gwiazdki, można narysować lub wydrukować gotowy kształt np. korzystając z MS Word i dostępnych w nim Autokształtów.

1. Drut wyginamy zgodnie z szablonem gwiazdy. Końce zawijamy tak by nie wystawały (można do tej czynności zatrudnić jakiegoś Pana ;-))

2. Na szydełku robimy 15 oczek łańcuszka. Zamykamy łańcuszek tworząc kółeczko. Przerabiamy 1 rządek półsłupków.Następnie robimy „do góry” 15 lub więcej (jeśli chcemy większą gwiazdę) oczek łańcuszka. Ostatnie oczko łańcuszka łączymy z 3 oczkiem kółeczka. Wbijamy szydełko w 4 oczko i znowu robimy 15 oczek łańcuszka do góry i powtarzamy czynności jak przy pierwszym ramieniu gwiazdy. Prowizoryczny schemat rozkładu oczek zamieszczam poniżej.

Schemat Gwiazdki na szydełku.pdf

3.  Gdy już mamy wszystkie ramiona gwiazdy, zakańczamy robótkę.

4. Od każdego końca ramienia robimy do góry łańcuszek na taką długość by móc go przywiązać do końca ramienia drucianego szkieletu.

5. Dla wzmocnienia gwiazdki możemy też przerobić łańcuszkiem boczne nitki, które połączą gwiazdkę ze szkieletem.

6. Drut obramiany na szydełku: przywiązujemy mocno nitkę do drutu, robimy 1 oczko łańcuszka. Następnie robimy oczka łańcuszka tak, że raz szydełkiem nabieramy nitkę przed drutem a raz za drutem. Drut powinien się „chować” w naszej robótce. Przy górnym ramieniu gwiazdy robimy pętelkę z 10-15 oczek łańcuszka.

7. Dla wzmocnienia możemy szkielet i całą gwiazdkę możemy przerobić półsłupkami. Dodatkowo, możemy wykrochmalić gwiazdę, wtedy będzie sztywna.

Rozważna, ponieważ zimą nosi szalik. Romantyczna, ponieważ szalik jest udekorowany koronkami.Szalik jest nieodzowną częścią zimowej garderoby. Chodź nie zawsze go lubimy pod szyją, w nieco luźniejszej formie i z ciekawymi dodatkami może ożywić codzienne ubranie.

Dla spóźnionych szalik ten może być świetnym pomysłem na prezent. Prosty w wykonaniu a dzięki koronką zyskuje modnego efektu.

Jak uszyć ozdobny szalik.pdf

Potrzebujemy:

• Bawełnianą tkaninę szerokości 20 cm, dł. 150 cm,
• Bawełniane koronki, różne kolory dł.: 60-75-90 cm

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować). Tkaninę składamy na pół wzdłuż krótszego brzegu. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jeden z kawałków rozkładamy, zaznaczamy środek i układamy koronki (mogą być dowolne wzory). Jeśli decydujemy się na łuki to najlepiej złożyć tkaninę na pół. Przypiąć koronki do obu warstw materiału. Odwrócić na drugą stronę i po śladach szpilek przypiąć pozostałą cześć koronek do jednej warstwy materiału. Następnie odwrócić na stronę gdzie najpierw przypinaliśmy szpilki i jeszcze raz, delikatnie przypiąć koronki do górnej warstwy materiału.

Koronki przyszywamy do tkaniny wąskim ściegiem zygzakowatym. Wykańczamy szwy.

Obie części materiału składamy lewą stroną do lewej. Spinamy brzegi szpilkami. Następnie zszywamy dwa krótsze brzegi i jeden długi wąskim ściegiem zygzakowatym. Drugi długi brzeg zszywamy zostawiając 10 cm otwór. Wykańczamy szwy. Następnie przez pozostawiony otwór wyciągamy szalik na prawą stronę.

Niezszytą część boku składamy ze sobą. Brzegi podwijamy do środka i zszywamy na zewnętrznej stronie materiału. Składamy szalik koronką do środka. Dwa krótkie brzegi spinamy ze sobą i zszywamy od wewnętrznej strony. Wykańczamy szwy i szalik jest gotowy.

Spódnica – bombka jeszcze nie dawno była hitem sezonu. Aktualnie nadal jest obecna w sklepach ale ciężko stwierdzić czy jest jeszcze trendy czy już zdecydowanie passé. Bez względu na modę ten krój spódnicy ma swój urok i zawsze mnie zachwyca.

Jak zwykle prezentuje sposób na uczycie spódnicy tego typu. Nie potrzebny jest żaden wykrój. Ilość tkaniny nie przekracza 1 m a pasmanteria w postaci czarnej gumki i „złotego” metalowego zamka nadaje spódnicy charakteru ;-). Spódnic a w intensywny turkusie, czyli chociaż kolor jest zgodny z obecną modą.

Jak uszyć spódnicę bombkę?

Potrzebujemy:

• Tkanina spódnicowa 65 cm
• Podszewka pod kolor tkaniny 55 cm
• Gumka szer. 10 cm, długość obwód w pasie
• Gumka sznurek dł. 1 m.
• Metalowy zamek 10 cm lub krótszy

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę i podszewkę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Przednie zakładki: Składamy tkaninę na pół. Zaznaczamy szpilką środek. Następnie robimy zakładki z przodu. Od zaznaczonego środka odmierzamy 10  cm. Po 1 stronie składamy materiał tak by szpilki się spotkały (patrz zdjęcie). Brzegi są w jednej linii. Następnie zakładkę przypinamy szpilkami. Od końca zakładki odmierzamy kolejne 10 cm i robimy 2 zakładkę. Te same czynności powtarzamy po drugiej stronie środka.

Tylne zaszewki: Szerokość zaszewek zależy od obwodu w pasie. Po zrobieniu przednich zaszewek mierzymy spódnicę, od otrzymanej liczby odejmujemy nasz obwód i następnie dzielimy na 2 (jeśli wychodzi 0 lub liczb ujemna to należy zrobić węższe przednie zaszewki). Otrzymana liczba jest szerokością jednej tylnej zaszewki. Od brzegu tkaniny odmierzamy 2 i 12 cm. Drugie zaznaczenie jest brzegiem zaszewki. Od brzegu zaszewki odmierzamy szerokość tylnej zaszewki i zaznaczymy ją szpilką. Pomiędzy szpilkami zaznaczamy środek. Następnie składamy materiał wzdłuż brzegowych szpilek aż zagięcie dojdzie do środkowej szpilki. Złożone zaszewki spinamy szpilkami.

Podobne zaszewki i zakładki robimy na górnym brzegu podszewki, tak by szerokość podszewki  była równa szerokości tkaniny zewnętrznej.

Następnie przeszywamy zakładki i zaszewki na tkaninie zewnętrznej i podszewce. Podczas zszywania pamiętam o wyciąganiu szpilek na bieżąco, tak by uniknąć uderzenia igłą we wpięta szpilkę. Wykańczamy szwy.

Zaszewki i zakładki zaprasowujemy po linii zgięcia.

Następnie zszywamy tylny szew spódnicy. Tylny szew podszewki zszywamy na długości 35 cm (20 cm od dolnego brzegu pozostawiamy nie zszyte!). Aby wzmocnić koniec i początek szwu warto zastosować opcje „szycie do tyłu”. Zaczynając szyć, przeszywamy 2-3 cm do przodu następnie za pomocą „wstecznego biegu” szyjemy 2-3 do tyłu po linii szwu i ponownie szyjemy do przodu. W przypadku zakończenia szwu, szyjemy do końca. Cofamy po tej samej linii 2-3 cm do tyłu i znowu wracam do przodu po tym samy szwie.

Zszytą podszewkę wkładamy w zszytą spódnicę (składamy prawą stronę podszewki do lewej strony spódnicy). Szew tylny podszewki powinien być równo z szwem tylnym spódnicy. Spinamy tkaniny szpilkami.

Spięte tkaniny przeszywamy blisko górnego brzegu. Następnie wykańczamy brzeg ściegiem zygzakowatym.

Końce gumki obrzucamy ściegiem zygzakowatym. Gumkę przykładamy do górnego brzegu tkaniny tak by szew tylny były równo z końcami gumki a górny brzeg tkaniny był równo z brzegiem gumki. Przypinamy szpilkami i przyszywamy gumkę ściegiem zygzakowatym do brzegu tkaniny.

Wszycie zamka: Zamek przykładamy do końców gumki, tak by przy zapiętym zamku suwak był na równi z brzegiem gumki. Przypinamy szpilkami a następnie fastrygujemy. Do wszywania zamka używamy specjalnie stopki. Wszywanie zamka zaczynamy od prawego górnego brzegu (ustawienie stopki i igły jak na zdjęciu), szyjemy do końca gumki. Następnie szyjemy z lewej strony (przesuwając stopkę i igłę).

Aby uzyskać efekt bombki należy właściwie zszyć i wykończyć dół spódnicy. Do jednej ręki bierzemy na 1 cm brzeg zewnętrznej tkaniny podwinięty do wewnątrz. W drugiej ręce mamy brzeg podszewki, też zagięty na 1 cm, podwinięty na zewnątrz podszewki. Te zagięcia składamy ze sobą. Następnie łapiemy palcami za ten zagięcie, które się znalazło wewnątrz złożonych tkanin i przypinamy szpilkami. Trzymając za te zagięcie wywijamy podszewkę i spódnicę na lewą stronę. Cały brzeg spinamy szpilkami i zszywamy.

Następnie blisko brzegu wszywamy gumkę sznurek. Gumka jest krótsza niż tkanina, więc niezbędne jest zmarszczenie gumki podczas szycia. UWAGA: Szyjemy ściegiem zygzakowatym. Podczas szycia igła nie może przebić gumki i zszyć jej z tkaniną. Do wszywania gumki warto zastosować specjalną stopkę do wszywania sznurka, która ułatwia prowadzenie sznurka i zapobiega zszyciu gumki z tkaniną.

Gumkę kilku krotnie wiążemy. Możemy też zszyć ręcznie końce. Wykańczamy szwy brzegowe. Poprzez nie zszyty tylny szew podszewki wyciągamy spódnicę na prawą stronę. Zszywamy tylny szew. Wykańczamy pozostałe szwy

Tym razem coś prostego i szybkiego.  Inspiracją do projektu była narzutka (tak to się nazywa, nie mylić z narzutą na kanapę ;), którą widziałam w Kappahl. Stwierdziłam, że jest tak prosta i urocza, że można się pokusić o jej samodzielne wykonanie. Jest to dobry projekt dla początkujących. Proste szwy do zszycia i dużo obszywania, czyli idealna rzecz dla osoby początkującej, która musi swoje „wyszyć”. Obliczyłam, że szyjąc narzutkę obszyłam prawie 6 metrów materiału ;-).

Instrukcja w pdf: Jak_uszyc_narzutke.pdf

Potrzebujemy:

• Tkanina bawełniana, dł.: 70 cm
• Maszyna do szycia

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Tkaninę składamy na pół. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jedną z części ponownie składamy na pół i również rozcinamy. Większa część stanowi tył tuniki a dwie mniejsze części to przód.

Przody przykładamy do tyłu lewą stroną do lewej. Przeszywamy górne brzegi. W ten sposób otrzymujemy ramiona.
Elastyczną tkaninę najlepiej przeszyć ją ściegiem elastycznym lub zygzakiem. Jeśli mamy nie elastyczną bawełnę przeszywamy prostym ściegiem i wykańczamy brzeg zyzgakiem.

Odwracamy tunikę na prawą stronę. Na bocznych brzegach tkaniny zaznaczamy boczny szew, czyli odmierzmy od górnego brzegu 30 i 50 cm (schemat zszycia wszystkich brzegów poniżej). Między tymi zaznaczonymi odległościami przeszywamy.  Dla uzyskania efektu falbanki boki zszywamy w odległości 10 cm od brzegu na prawej stronie.

Wszystkie brzegi obrzucamy gęstym ściegiem zygzakowatym lub kryjącym (można też obszyć koronką). Wykańczamy szwy i narzutka jest gotowa do noszenia.

Znów prezentuję instrukcje uszycia sukienki. Może się wydawać, że jest to jeszcze letnia sukienka ale tkanina i krój pozwala na założenie jej na jesienne/zimowe imprezy. Duża liczba marszczeń powoduje, że sukienka doskonale maskuje wszystkie niedoskonałości a asymetryczna góra nadaje jej charakteru. Doskonała na imprezę  a z marynarką świetnie nadaje się do biura. Sukienka jest uszyta z dżerseju. Szyjąc ją miałam okazję przetestować ściegi owerlokowe i stopkę do ściegu owerlokowego w mojej maszynie. Sprawdziły się doskonale. Wykończenie sukienki wyszło jak ze sklepu.

Dla tych, które/którzy nie posiadają ściegów owerlokowych mam dobrą wiadomość. Dżersej można zszyć i wykończyć ściegiem zygzakowatym.

Jak uszyc sukienke.pdf

Potrzebujemy:

• Elastyczna tkanina najlepiej dżersej, dł.: 100-120 cm
• Maszyna do szycia
• Deska do prasowania i żelazko

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Tkaninę składamy wzdłuż na pół. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jeśli chcemy sukienkę dopasowaną do ciała przycinamy 10-15 cm z rozciętego boku. Od strony fabrycznie zakończonego brzegu odmierzamy po skosie 15 cm i odcinamy wzdłuż tej linii róg. To będzie ramie sukienki.

Na ramieniu robimy 3-4 zakładki. Przeszywamy 2 razy wąskim ściegiem zygzakowatym. Nadmiar materiału odcinamy blisko szwu i obrzucamy brzeg ściegiem owerlokowym (jeśli posiadamy w maszynie) lub zygzakiem.

Od brzegu ramienia odmierzam 24 cm i zaznaczymy szpilką – jest to długość podkroju pachy. Również od brzegu ramienia odmierzamy długość do talii i od tego punktu wykonujemy 5-6 zakładek dowolnej szerokości. Tą samą odległość odmierzamy na drugim boku i też wykonujemy 5-6 zakładek (nie muszą być symetryczne).

Zszywamy ściegiem zygzakowatym od końca podkroju pachy do końca sukienki. Zszywamy zygzakiem drugi bok. Mierzymy sukienkę, jeśli potrzeba dodajemy 1-2 zakładki lub robimy marszczenie. Jeśli posiadamy maszynę ze ściegami owerlokowymi to obrzucamy takim ściegiem boczne brzegi sukienki. W tym przypadku przyda się specjalna stopka do ściegu owerlokowego, która pozwoli równo prowadzić tkaninę.

Wykończenie sukienki. Obrzucamy dekolt sukienki wąskim zygzakiem lub ściegiem owerlokowym. Wywijamy dekolt do środka na długość 4-5 cm. Zaprasowujemy. Następnie przyszywamy wywinięcie do ramienia i boku sukienki (by się nie odwijało podczas noszenia). Podwijamy do 1 cm dołu sukienki do wewnątrz. Zaprasowujemy. Następnie przeszywamy wąskim ściegiem zygzakowatym.

Wykańczamy wszystkie szwy i sukienka jest gotowa do noszenia.

Tkanina oczarowała mnie swoim wzorem i kupiłam ją z zamiarem uszycia eleganckiej spódnicy na lato. Takiej trochę na luzie, ale pasującej do koszuli.  Po przewertowaniu wykroi spódnic na karczku oraz długiego rozmyślania, co zrobić z tą czarną kantom na dole doszła do wniosku, że najlepsze będzie najprostsze rozwiązanie, czyli spódnica z marszoną górą z wykorzystaniem wzoru tkaniny. Udało się uzyskać elegancką spódnicę bez skomplikowanych cięć i szyć. Poniżej prezentuję  przepis na prostą i elegancką spódnicę w wersji skróconej + pełną instrukcję w PDF.

Jak uszyc prostJak uszyc prosta i elegancka spodnice.pdf 

Potrzebujemy:

• Tkanina bawełniana z kantom, szer. min. 80 cm
• Gumka szerokość: 1 cm, długość ok. 7m
• Mała agrafka
• Maszyna do szycia
• Deska do prasowania i żelazko

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Szycie:

Rozcinamy tkaninę wzdłuż górnego zgięcia. W ten sposób otrzymujemy tył i przód spódnicy. Dwa kawałki składamy prawą stronę do prawej. Spinamy boki szpilkami. Zszywamy jeden boczny szew i wykańczamy go ściegiem zygzakowatym. Zaprasowujemy szew na jedną stronę. Na drugim boku odmierzamy od góry 12-15 cm (w zależności jak długą chcemy mieć spódniczkę). Zszywamy bok tylko do zaznaczenia. Również zaprasowujemy szew na jedną stronę. Część nie zszytą składamy na tą samą szerokość co zszycie i zaprasowujemy.

Od górnego brzegu odmierzamy ok. 12-15 cm (tyle samo ile w poprzednim kroku) i zaznaczamy tą odległość w kilku miejscach. Składamy tkaninę wzdłuż powstałej linii lewą stroną do lewej (krótsza część będzie pasem). Zaprasowujemy. Od dolnego brzegu krótszej części odmierzamy 1 cm i zaznaczamy w kilku miejscach. Zawijamy materiał wzdłuż powstałej linii pod spód, tak by schować postrzępiony materiał. Zaprasowujemy powstałe zagięcie.

Tuneliki na gumkę: Na powstałym pasie zaznaczamy szpilkami odległości co 1,5 cm (od górnego brzegu 1,5cm, 3cm, 4,5 cm itd.). Następnie przeszywamy w zaznaczonych odległościach cały pas by uzyskać tuneliki. Uwaga: zaczynam od bocznego szwu, który nie został zszyty do końca i szyjemy wzdłuż całego pasa aż do drugiego nie zszytego brzegu, zostawiając na końcu 1cm otwór na wciągniecie gumki.

Dzielimy gumkę na tyle częsci ile mamy tunelików. Długość 1 kawałka gumki: obwód pasa – 10 cm (najlepiej wcześniej przymierzyć, jaka długość nam pasuje). Gumkę wciągamy do powstałych tunelików za pomocą agrafki. Po przeciągnięciu gumki łapiemy oba jej końce i przeszywamy ściegiem zygzakowatym 3-4 razy w poprzek. Tak zszytą gumkę rozkładamy na płasko i odstającą część zaginamy na bok i kilkukrotnie przyszywamy ściegiem zygzakowatym do gumki.

Po wciągnięciu wszystkich gumek zaszywamy otworki – podwijamy po 0,5 cm obie krawędzie i przeszywamy lub też składamy jedną krawędź pod drugą i przeszywamy. Dół spódnicy podwijamy 0,5 cm, zaprasowujemy, podwijamy do wewnątrz drugi raz (zginamy do wewnątrz wcześniejsze podwinięcie), zaprasowujemy i przeszywamy blisko wewnętrznego brzegu podwinięcia.

Wykańczamy szwy i spódnica jest gotowa!

Zauważyłam, że ostatnio rośnie zainteresowanie szyciem. Co raz więcej osób (a raczej dziewczyn) chce szyć lub zaczyna szyć (czyżby po modzie na gotowanie, fotografowanie i ogródki rozpoczynał się kolejny szał na „zrób to sam”?). Również zauważyłam, że co raz więcej osób trafia na mojego bloga poszukując instrukcji jak coś uszyć (przed Google Analytics nic się nie ukryje). W związku z tym postanowiłam rozpocząć cykl instrukcji „Jak uszyć…” proste ubrania i akcesoria. Do ich wykonania wystarczy bardzo podstawowa umiejętność szycia na maszycie, dobre chęci i trochę tkaniny. Do słownej instrukcji dołączam zdjęcia i schematy by wszystko było jasne. Czasem podaję też wskazówki i „dobre rady”. Sama wiem, że sam opis może być czasem nie wystarczy a zdjęcia zwykle wszystko wyjaśniają. Pamiętam jak sama zaczynałam i ile frajdy sprawiało  mi odkrycie trików i chwytów jak coś zrobić.

Na dobry początek  letnia spódnica, którą uszyłam w zaledwie 3 godziny. Wygodna w noszeniu a na dodatek proekologiczna, bo podczas jej szycia nie marnujemy dużej ilości tkaniny – zostaje skrawek materiału (kwestia wpływu mody na środowisko co raz bardziej mnie interesuje).

Jak_uszyc_prosta_spodnice.pdf