Dziś prezentuję satynową bluzkę. Wybór kroju nie jest przypadkowy. Jest to jeden z moich ulubionych kroi bluzek, ponieważ jest bardzo wygodna i niezobowiązująca.

Pierwszy raz zobaczyłam ją w New Yorker w Antwerpii i od razu kupiłam dwie. Wersji na co dzień (granatową) i na imprezę (z cekinami, w kolorze spranego różu). Z tego co pamiętam kosztowały 3 lub 4 € za sztukę, więc jak na Belgię była to śmieszna cena (tyle samo kosztował chleb lub lepsze piwo). Jakość tkaniny pozwoliła na noszenie bluzek ok. 1,5 roku. W zeszłe wakacje kupiłam kolejną w tym samym kroju, też z New Yorker ale już w Polsce, w kolorze beżowym i za mniej śmieszne 20zł (po przecenie!). Niestety, bluzka sama podążą za trendami i staje się coraz bardziej przeźroczysta. Za pewne jest to „moja wina”, bo piorę ją w 30 stopniach, program delikatny ;-). Ostatnio, chciałam kupić 4 taką samą bluzkę.  Tym razem kremową z tiulowymi różami (och!). Na szczęście, przed zakupem pohamował mnie zdrowy rozsądek. Niska jakość przeważyła nad niską ceną i postanowiłam uszyć sama taką bluzkę z satyny. Jak widać kryzys skłania nas do bardziej racjonalnych działań. Wysnułam nawet tezę, że kryzys zdecydowanie wpływa na nasze decyzje zakupowe i cena oraz jakość staje się ważniejsze niż wszystkie zabiegi promocyjne i marketingowe obietnice.

Ale dość tej teorii. Czas na praktykę. Jak zawsze poniżej prezentuję opis uszycia takiej bluzki. Do opisu dołączam również wykrój. Wykrój  można wydrukować na 2 kartkach A4. Wyciąć, odpowiednio dopasować do swoich rozmiarów (najlepiej użyć wymiarów ze swojego ulubionego t-shirtu) i przenieść na większy format (kartka A3 lub papier pakowy). Powodzenia!

 Jak_uczyc_bluzke.pdf

Potrzebujemy:

• 1 m satyny,
• gumka szer.: 2cm, długość ok. 70 cm,
• papier A3 do przygotowania wykroju,
• maszynę do szycia.

WYKRÓJ: Wykroj satynowej bluzki.pdf

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Przygotowanie wykroju:

Wykrój bluzki został zamieszczony w oddzielnym pliku. Należy wydrukować, wyciąć wykrój a następnie przekopiować na arkusz A3 oraz uzupełnić dolną część wykroju bluzki. Przed wycięciem wykroju najlepiej sprawdzić i skorygować wymiary bluzki do pożądanych.

Przód i tył: Składamy tkaninę na pół i zaznaczamy środek. Następnie rozkładamy ją i dwa boczne brzegi składamy do środka lewą stroną do lewej. Układamy wykrój na jednym z powstałych brzegów, tak by brzeg wykroju był równy
z brzegiem tkaniny. Przypinamy gęsto szpilkami. Wycinamy z dodatkiem 1 cm na szwy. Następnie wyciętą tkaninę wraz z przyczepionym wykrojem przykładamy do drugiego brzegu tkaniny. Ponownie brzeg wykroju powinien być równy z brzegiem tkaniny i wycinamy równo z już wyciętą tkaniną. Dzięki temu zabiegowi obie części będą równe.

Dekolt: Wykrój przykładamy, tak by dolny brzeg dekoltu był równo z brzegiem tkaniny. Wycinamy z dodatkiem 0,5 cm na szwy. Podobnie jak z przodem i tyłem wyciętą tkaninę przykładamy 3 razy i wycinamy. Dekolt powinien być w sumie wycięty 4 razy. Na wyciętym dekoltu zaznaczamy, punkt wszywania przodu i tyłu bluzki.

Szycie dekoltu: Dwie części dekoltu składamy prawą stroną do prawej. Spinamy szpilkami. Dół dekoltu zszywamy od miejsca zaznaczenia do brzegu z obu stron. Górę dekoltu przeszywamy całą. Obrzucamy gęstym ściegiem zygzakowatym zszyte brzegi. Te same czynności wykonujemy z dwoma pozostałymi częściami dekoltu.

Połączenie dekoltów: Wykańczamy szwy dla obu dekoltów. Jedną ze zszytych części dekoltu wywijamy na prawą stronę i rozprasowujemy szwy. Następnie wkładamy wywinięty dekolt w dekolt, który pozostawiliśmy na prawej stronie, tak by boczne brzegi były ze sobą równo. Spinamy boczne brzegi szpilkami i mocna zszywamy. Wykańczamy szwy. Dekolt, który był na lewej stronie wywijamy na prawo i rozprasowujemy szwy.

Przód i tył: Przód i tył składamy prawą stroną do prawej. Spinamy lub fastrygujemy boczne brzegi. Przeszywamy prostym ściegiem i obrzucamy zygzakiem brzeg materiału lub zszywamy ściegiem elastycznym.

Ramiona: Brzegi ramion zaprasowujemy ok. 0,5 cm na lewą stronę. Następnie obrzucamy ściegiem owerlokowym lub gęstym ściegiem zygzakowatym i przyszywamy zaprasowaną część do bluzki.
Połączenie bluzki i dekoltu: Przykładamy przód do dekoltu. Na środku lub robimy 2-3 plisy, tak by szerokość przodu i tyłu bluzki była równa z szerokością nie zszytej części dekoltu. Wyznaczmy, która część dekoltu jest przodem a która tyłem oraz oznaczamy prawą i lewą stronę. Łączenie zaczynamy od punktu, w którym kończy się zszycie brzegu dekoltu. Ujmujemy razem oba nie zszyte brzegi dekoltu i górny brzeg przodu bluzki, prawą stroną bluzki do prawej strony dekoltu. Brzegi dekoltu i brzeg bluzki powinny być ze sobą równo. Przypinamy szpilkami lub fastrygujemy. Zszywamy ściegiem prostym i gęsto obrzucamy brzeg zygzakiem lub zszywamy ściegiem owerlokowym. To samo powtarzamy z tyłem bluzki.

Tuneli na gumkę: Wykańczamy boczne szwy. Podwijamy 1 cm od brzegu na lewą stronę. Zaprasowujemy. Podwijamy kolejne 2,2 cm od zgięcia ponownie na lewą stronę (do wyznaczanie odległości można wykorzystać gumkę). Zaprasowujemy i przypinamy szpilkami. Przyszywamy wzdłuż górnego zagięcia, tak by powstał tunelik na gumkę. Zostawiamy 2-3 cm nie zszyte i za pomocą agrafki wciągamy gumkę. Następnie ujmujemy razem brzegi gumki i zszywamy je 2 razy ściegiem zygzakowatym. Gumkę chowamy i zaszywamy tuneli. Wykańczamy szwy.

Zdrowych i Spokojnych Świąt Bożego Narodzenia,

Bez Przejedzenia ;-) i Bezcelowej Gonitwy,

Ale za to Pełnych Odpoczynku i Refleksji

Czy to za Czym Gonimy Codziennie i co Nas Stresuje

jest tego Warte.

A dla Tych, którzy już nie pieką pierników i nie lepią pierogów prosty przepis na szydełkowaną gwiazdę.

Potrzebne:

• bawełniana nitka lub mulina w kolorze złotym lub żółtym i szydełko
• drut miedziany
• szablon gwiazdki, można narysować lub wydrukować gotowy kształt np. korzystając z MS Word i dostępnych w nim Autokształtów.

1. Drut wyginamy zgodnie z szablonem gwiazdy. Końce zawijamy tak by nie wystawały (można do tej czynności zatrudnić jakiegoś Pana ;-))

2. Na szydełku robimy 15 oczek łańcuszka. Zamykamy łańcuszek tworząc kółeczko. Przerabiamy 1 rządek półsłupków.Następnie robimy „do góry” 15 lub więcej (jeśli chcemy większą gwiazdę) oczek łańcuszka. Ostatnie oczko łańcuszka łączymy z 3 oczkiem kółeczka. Wbijamy szydełko w 4 oczko i znowu robimy 15 oczek łańcuszka do góry i powtarzamy czynności jak przy pierwszym ramieniu gwiazdy. Prowizoryczny schemat rozkładu oczek zamieszczam poniżej.

Schemat Gwiazdki na szydełku.pdf

3.  Gdy już mamy wszystkie ramiona gwiazdy, zakańczamy robótkę.

4. Od każdego końca ramienia robimy do góry łańcuszek na taką długość by móc go przywiązać do końca ramienia drucianego szkieletu.

5. Dla wzmocnienia gwiazdki możemy też przerobić łańcuszkiem boczne nitki, które połączą gwiazdkę ze szkieletem.

6. Drut obramiany na szydełku: przywiązujemy mocno nitkę do drutu, robimy 1 oczko łańcuszka. Następnie robimy oczka łańcuszka tak, że raz szydełkiem nabieramy nitkę przed drutem a raz za drutem. Drut powinien się „chować” w naszej robótce. Przy górnym ramieniu gwiazdy robimy pętelkę z 10-15 oczek łańcuszka.

7. Dla wzmocnienia możemy szkielet i całą gwiazdkę możemy przerobić półsłupkami. Dodatkowo, możemy wykrochmalić gwiazdę, wtedy będzie sztywna.

Rozważna, ponieważ zimą nosi szalik. Romantyczna, ponieważ szalik jest udekorowany koronkami.Szalik jest nieodzowną częścią zimowej garderoby. Chodź nie zawsze go lubimy pod szyją, w nieco luźniejszej formie i z ciekawymi dodatkami może ożywić codzienne ubranie.

Dla spóźnionych szalik ten może być świetnym pomysłem na prezent. Prosty w wykonaniu a dzięki koronką zyskuje modnego efektu.

Jak uszyć ozdobny szalik.pdf

Potrzebujemy:

• Bawełnianą tkaninę szerokości 20 cm, dł. 150 cm,
• Bawełniane koronki, różne kolory dł.: 60-75-90 cm

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować). Tkaninę składamy na pół wzdłuż krótszego brzegu. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jeden z kawałków rozkładamy, zaznaczamy środek i układamy koronki (mogą być dowolne wzory). Jeśli decydujemy się na łuki to najlepiej złożyć tkaninę na pół. Przypiąć koronki do obu warstw materiału. Odwrócić na drugą stronę i po śladach szpilek przypiąć pozostałą cześć koronek do jednej warstwy materiału. Następnie odwrócić na stronę gdzie najpierw przypinaliśmy szpilki i jeszcze raz, delikatnie przypiąć koronki do górnej warstwy materiału.

Koronki przyszywamy do tkaniny wąskim ściegiem zygzakowatym. Wykańczamy szwy.

Obie części materiału składamy lewą stroną do lewej. Spinamy brzegi szpilkami. Następnie zszywamy dwa krótsze brzegi i jeden długi wąskim ściegiem zygzakowatym. Drugi długi brzeg zszywamy zostawiając 10 cm otwór. Wykańczamy szwy. Następnie przez pozostawiony otwór wyciągamy szalik na prawą stronę.

Niezszytą część boku składamy ze sobą. Brzegi podwijamy do środka i zszywamy na zewnętrznej stronie materiału. Składamy szalik koronką do środka. Dwa krótkie brzegi spinamy ze sobą i zszywamy od wewnętrznej strony. Wykańczamy szwy i szalik jest gotowy.

Spódnica – bombka jeszcze nie dawno była hitem sezonu. Aktualnie nadal jest obecna w sklepach ale ciężko stwierdzić czy jest jeszcze trendy czy już zdecydowanie passé. Bez względu na modę ten krój spódnicy ma swój urok i zawsze mnie zachwyca.

Jak zwykle prezentuje sposób na uczycie spódnicy tego typu. Nie potrzebny jest żaden wykrój. Ilość tkaniny nie przekracza 1 m a pasmanteria w postaci czarnej gumki i „złotego” metalowego zamka nadaje spódnicy charakteru ;-). Spódnic a w intensywny turkusie, czyli chociaż kolor jest zgodny z obecną modą.

Jak uszyć spódnicę bombkę?

Potrzebujemy:

• Tkanina spódnicowa 65 cm
• Podszewka pod kolor tkaniny 55 cm
• Gumka szer. 10 cm, długość obwód w pasie
• Gumka sznurek dł. 1 m.
• Metalowy zamek 10 cm lub krótszy

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę i podszewkę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Przednie zakładki: Składamy tkaninę na pół. Zaznaczamy szpilką środek. Następnie robimy zakładki z przodu. Od zaznaczonego środka odmierzamy 10  cm. Po 1 stronie składamy materiał tak by szpilki się spotkały (patrz zdjęcie). Brzegi są w jednej linii. Następnie zakładkę przypinamy szpilkami. Od końca zakładki odmierzamy kolejne 10 cm i robimy 2 zakładkę. Te same czynności powtarzamy po drugiej stronie środka.

Tylne zaszewki: Szerokość zaszewek zależy od obwodu w pasie. Po zrobieniu przednich zaszewek mierzymy spódnicę, od otrzymanej liczby odejmujemy nasz obwód i następnie dzielimy na 2 (jeśli wychodzi 0 lub liczb ujemna to należy zrobić węższe przednie zaszewki). Otrzymana liczba jest szerokością jednej tylnej zaszewki. Od brzegu tkaniny odmierzamy 2 i 12 cm. Drugie zaznaczenie jest brzegiem zaszewki. Od brzegu zaszewki odmierzamy szerokość tylnej zaszewki i zaznaczymy ją szpilką. Pomiędzy szpilkami zaznaczamy środek. Następnie składamy materiał wzdłuż brzegowych szpilek aż zagięcie dojdzie do środkowej szpilki. Złożone zaszewki spinamy szpilkami.

Podobne zaszewki i zakładki robimy na górnym brzegu podszewki, tak by szerokość podszewki  była równa szerokości tkaniny zewnętrznej.

Następnie przeszywamy zakładki i zaszewki na tkaninie zewnętrznej i podszewce. Podczas zszywania pamiętam o wyciąganiu szpilek na bieżąco, tak by uniknąć uderzenia igłą we wpięta szpilkę. Wykańczamy szwy.

Zaszewki i zakładki zaprasowujemy po linii zgięcia.

Następnie zszywamy tylny szew spódnicy. Tylny szew podszewki zszywamy na długości 35 cm (20 cm od dolnego brzegu pozostawiamy nie zszyte!). Aby wzmocnić koniec i początek szwu warto zastosować opcje „szycie do tyłu”. Zaczynając szyć, przeszywamy 2-3 cm do przodu następnie za pomocą „wstecznego biegu” szyjemy 2-3 do tyłu po linii szwu i ponownie szyjemy do przodu. W przypadku zakończenia szwu, szyjemy do końca. Cofamy po tej samej linii 2-3 cm do tyłu i znowu wracam do przodu po tym samy szwie.

Zszytą podszewkę wkładamy w zszytą spódnicę (składamy prawą stronę podszewki do lewej strony spódnicy). Szew tylny podszewki powinien być równo z szwem tylnym spódnicy. Spinamy tkaniny szpilkami.

Spięte tkaniny przeszywamy blisko górnego brzegu. Następnie wykańczamy brzeg ściegiem zygzakowatym.

Końce gumki obrzucamy ściegiem zygzakowatym. Gumkę przykładamy do górnego brzegu tkaniny tak by szew tylny były równo z końcami gumki a górny brzeg tkaniny był równo z brzegiem gumki. Przypinamy szpilkami i przyszywamy gumkę ściegiem zygzakowatym do brzegu tkaniny.

Wszycie zamka: Zamek przykładamy do końców gumki, tak by przy zapiętym zamku suwak był na równi z brzegiem gumki. Przypinamy szpilkami a następnie fastrygujemy. Do wszywania zamka używamy specjalnie stopki. Wszywanie zamka zaczynamy od prawego górnego brzegu (ustawienie stopki i igły jak na zdjęciu), szyjemy do końca gumki. Następnie szyjemy z lewej strony (przesuwając stopkę i igłę).

Aby uzyskać efekt bombki należy właściwie zszyć i wykończyć dół spódnicy. Do jednej ręki bierzemy na 1 cm brzeg zewnętrznej tkaniny podwinięty do wewnątrz. W drugiej ręce mamy brzeg podszewki, też zagięty na 1 cm, podwinięty na zewnątrz podszewki. Te zagięcia składamy ze sobą. Następnie łapiemy palcami za ten zagięcie, które się znalazło wewnątrz złożonych tkanin i przypinamy szpilkami. Trzymając za te zagięcie wywijamy podszewkę i spódnicę na lewą stronę. Cały brzeg spinamy szpilkami i zszywamy.

Następnie blisko brzegu wszywamy gumkę sznurek. Gumka jest krótsza niż tkanina, więc niezbędne jest zmarszczenie gumki podczas szycia. UWAGA: Szyjemy ściegiem zygzakowatym. Podczas szycia igła nie może przebić gumki i zszyć jej z tkaniną. Do wszywania gumki warto zastosować specjalną stopkę do wszywania sznurka, która ułatwia prowadzenie sznurka i zapobiega zszyciu gumki z tkaniną.

Gumkę kilku krotnie wiążemy. Możemy też zszyć ręcznie końce. Wykańczamy szwy brzegowe. Poprzez nie zszyty tylny szew podszewki wyciągamy spódnicę na prawą stronę. Zszywamy tylny szew. Wykańczamy pozostałe szwy

1. Fastryguj, fastryguj!

Zajęcie trochę nudne i nie dla osób żądnych szybkich efektów, ale dzięki niemu można sprawdzić, czy szyte ubranie dobrze się układa i uniknąć mozolnego, a czasem niszczącego tkaninę prucia. Fastrygowanie najlepsze jest dla początkujących. Podczas szycia nie rozjedzie się tkanina.

2. Tnij ze skosu.

Tkaniny nieelastyczne powinno się ciąć ze skosu (jeśli to wymagane – chyba, że chodzi o to, że „chyba, że wymagane jest inaczej”). Spowoduje to, że ubranie będzie się dobrze układać i się nie rozejdzie.

3. Luksusowe tkaniny kupuj w luksusowych sklepach z tkaninami.

W nich jest największa szansa, że tkaniny nie leżały za długo na regale i się nie rozejdą podczas szycia.

4. Dbaj o swoją maszynę, a będzie Ci długo służyć.

Zgodnie z zaleceniami producenta, maszynę należy czyścić regularnie i oliwić (informacje o pielęgnacji maszyny zawiera zwykle instrukcja obsługi). Każdy stuk, zły naciąg nici lub nietypowe szycie powinno nas niepokoić i motywować do kontroli maszyny.

5. Polub Burdę.

Co prawda opisy wykonania ubrań są czasem dziwnie napisane, ale to wina tłumaczenia z języka niemieckiego. Dodatkowo, Burda wychodzi naprzeciwko adeptom sztuki krawieckiej i coraz częściej prezentuje proste wykroje i samouczki. Dobrym rozwiązanie jest też „Burda, krok po kroku”. Wykroje nie zniechęcają, chociaż nad opisem czasem trzeba pomyśleć. Ale nikt nie mówił, że będzie łatwo.

6. Nie zrażaj się krytyką.

Koleżanka stwierdziła, że krzywo? Ktoś się wykrzywił, że nie tak uszyte? Krytyka jest potrzebna, zwłaszcza od ekspertów w szyciu, którzy zwykle dają dobrą radę lub wskazówkę. Jednak należy bagatelizować krytykę zazdrosnych laików, którzy się nie znają, ale swoje zdanie po prostu lubią mieć.

7. Eksperymentuj!

Bo z eksperymentu rodzą się najlepsze pomysły i wielcy kreatorzy ;-)

8. Zawsze wykańczaj.

Każdy brzeg musi być obrzucony przynajmniej gęstym zygzakiem lub ściegiem kryjącym. Szwy najlepiej wykończyć poprzez szycie po szwie do tyłu i ponownie do przodu. Zaczynając, szyjemy 2-3 cm do przodu, potem za pomocą specjalnej funkcji szyjemy po naszym szwie 2-3 cm do tyłu. To samo robimy, gdy dotrzemy do drugiego brzegu tkaniny.

9.Używaj nici, igieł i stopek odpowiednich do danego rodzaju tkaniny.

Bo albo się nić będzie rwała, albo będzie maszyna źle zszywać, albo się igła złamie.

10.Bądź cierpliwy/wa i spiesz się powoli!

Szycie to nie wyścig, to nie praca ani bieg na autobus. Niestety, obecne czasy wymuszają na nas pośpiech i niecierpliwość (bo ja już to muszę mieć już i koniec!). Do szycia należy podchodzić spokojnie i cierpliwie. Nie spieszyć się. Jeśli się źle zszyje, spruć i zacząć od początku. Szyć powoli, bo wtedy wszystko wyjdzie równo i ładnie. Gdy siadasz zapomnij o pędzie i zgiełku, który Cie otacza i oddaj się przyjemności!

Zgodnie z zapowiedzią prezentuję pierwszy pomysł na ręcznie robiony prezent. Prezent uniwersalny, więc może być na święta, urodziny lub do codziennego użytku. Pomysł na torebkę kopertówkę. Małą, idealną na imprezy lub większe wyjścia, na które nie wypada brać wielkiej torby. Oczywiście, w zależności od tkaniny zewnętrznej torebka może być mniej lub bardziej uniwersalna. Jeśli nie mamy pomysłu na kolor, to najlepiej zrobić ją czarną i do środka wyłożyć kolorową, wzorzystą podszewkę. Wtedy elegancję połączymy z miłą niespodzianką.

Jak zrobić kopertówkę.pdf

Potrzebne:

• Gruba tkanina (zamsz, bawełna), 35×40
• Ozdobna podszewka, 35×40
• Tekturka po opakowaniu na męską koszulę,
• Ozdobny guzik,
• Mocna nić, najlepiej kordonek,
• Bawełniana tasiemka,
• Klej Magic (do kupienia w sklepie papierniczym, skleja ze sobą dosłownie wszystko),
• Ołówek, linijka, nożyczki, gruba igła.

Odcinamy górną wypustkę z kartonu. Zaznaczamy ołówkiem na tekturce 3 linie, zgodnie z poniższym schematem.

Po wyznaczonych liniach delikatnie (i bardzo ostrożnie, nie trzymamy nożyczek za ostrze!) przejeżdżamy ostrzem nożyczek a następnie zginamy na 3 części tworząc bazę torebki.

Następnie za pomocą kleju (UWAGA: klej jest szybko schnący i dość mocny, należy pamiętać o ostrożnym użyciu, umyciu rąk po zastosowaniu i trzymania go daleka od dzieci, zwierząt i nieodpowiedzialnych współlokatorów). Przyklejamy podszewkę do wewnętrznej strony torebki i jeśli konieczne to do zewnętrznej (w tym przypadku należy przygotować dwa takie same kawałki podszewki). Gdy klej wyschnie obcinamy nadmiar tkaniny równo z brzegiem tekturki.

Na tkaninie zewnętrznej (zamsz/bawełna) odmierzamy 15 cm i składamy prawą stroną do prawej wzdłuż powstałej linii. Przykładamy tkaninę do torebki, tak by obu stronach był 2 cm zapasu materiału. Zaznaczamy szpilką z obu stron.

Zszywamy ze sobą brzegi zewnętrznej tkaniny za pomocą igły i nitki (maszyny, jeśli posiadamy). Jest to prezent, więc zszywamy drobnym i mocny ściegiem. Dodatkowo wykańczamy ozdobnie brzeg ściegiem obrębowym. Odwracamy tkaninę na prawą stronę. Tekturkę smarujemy klejem, ostrożnie wkładamy ją w powstałą „kieszeń i następnie sklejamy.  Dodatkowo przyklejamy zewnętrzną tkaninę do klapy torebki.

Brzegi klapy torebki przycinamy do kształtu torebki zostawiając 1 cm zapasu. Kilka milimetrów nad szwem rozcinamy tkaninę i podwijamy nadmiar do środka. Brzegi kieszeni torebki podwijamy i przyklejamy do wewnątrz. Aby tkanina się dobrze skleiła można ją spiąć klamerkami i zostawić od wyschnięcia. Również zewnętrzną tkaninę na klapie podwijamy i przyklejamy do wewnątrz klapy. Następnie brzeg wykańczamy poprzez przyklejenie bawełnianej tasiemki. Zaznaczamy środek torebki. W odległości 2-3 cm od środka przyklejamy bawełnianą tasiemkę długości 5 cm. „Zamykamy” klapę i zaznaczamy środek bawełnianej pętelki, przyszywamy w tym miejscu ozdoby guzik i gotowe!

Już? Czy już można? Chyba tak! Uwaga! To nie żart – zaczynamy przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia! 1 listopada mamy już za sobą, więc z dziką radością możemy się rzucić w wir świątecznych zakupów i przygotowań. Czas wyciągnąć bombki i sprawdzić, czy odpowiadają najnowszym trendom dekoracyjnym, sporządzić listę prezentów i zacząć je już kupować (za dzień lub dwa zobaczymy pierwsze bombki w sklepowych wystawach), wybrać stylową i modną kreację na Wigilię, zacząć sporządzać listę wigilijnych dań (oczywiście nie zapominając, by oprócz tradycyjnych potraw wybrać coś z kuchni fusion), przy radosnym śpiewie kolęd pobiec po karpia z hipermarketu. Czy o czymś zapomniałam? Ach, no tak, trzeba jeszcze skoczyć do apteki po zapas tabletek na przejedzenie. Oczywiście warto się polansować na jednym ze świątecznych jarmarków. Również czas pomyśleć nad nowoczesną dekoracją świątecznego stołu.

Spokojnie, nie zwariowałam, chociaż już jestem po pierwszej dawce świątecznych reklam i kolekcji ubrań! Nie dopadł mnie konsumpcjonizm, który sprowadził Święta Bożego Narodzenia do materialistycznego obrządku, w którym zamiast na rekolekcje idziemy na zakupy do centrum handlowego. Jak większość, jestem zdegustowana świątecznymi wystawami od 2 listopada. Nie lubię Świątecznej gonitwy, tłoku i skupianiu się tylko na materialnych aspektach świąt (jedzenie-przejedzenie, prezenty-wygląd, dekoracje-gadżety).

Ale do rzeczy, w zeszłym roku wybrałam się na poważne świąteczne zakupy, które wykończyły mnie i mój portfel. W związku z tym w tym roku odcinam się od świątecznego szału i prezenty lub dekoracje wykonuję hand made.

A teraz już bez żartów. Jeśli decydujemy się na samodzielne wykonanie prezentów, to należy zacząć to planować jak najwcześniej. Należy stworzyć listę potencjalnych obdarowywanych, zastanowić się co będzie dla danej osoby najlepsze, zacząć gromadzić materiały i szukać inspiracji. A co najlepiej podarować? Może być własnoręcznie wykonana kopertówka, kosmetyczka, etui na dokumenty, etui na laptopa/iPada/komórkę. Możemy wydziergać czapeczkę, szaliczek lub ciepły komin. Dobrym pomysłem są też smakołyki w postaci samodzielnie zrobionych konfitur, pierniczków lub likierów (posiadacze Thermomix’a wyraźnie wygrywają w ostatniej propozycji).

Pomysły na prezenty i ich wykonanie (nawet dla tych, którzy nie mają maszyny) będę regularnie do Świąt prezentować na blogu. Wszystkim chętnym radzę zacząć gromadzić klej, nożyczki, kolorowe wstążki i tkaniny a także rezerwować jesienne wieczory!

Tym razem coś prostego i szybkiego.  Inspiracją do projektu była narzutka (tak to się nazywa, nie mylić z narzutą na kanapę ;), którą widziałam w Kappahl. Stwierdziłam, że jest tak prosta i urocza, że można się pokusić o jej samodzielne wykonanie. Jest to dobry projekt dla początkujących. Proste szwy do zszycia i dużo obszywania, czyli idealna rzecz dla osoby początkującej, która musi swoje „wyszyć”. Obliczyłam, że szyjąc narzutkę obszyłam prawie 6 metrów materiału ;-).

Instrukcja w pdf: Jak_uszyc_narzutke.pdf

Potrzebujemy:

• Tkanina bawełniana, dł.: 70 cm
• Maszyna do szycia

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Tkaninę składamy na pół. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jedną z części ponownie składamy na pół i również rozcinamy. Większa część stanowi tył tuniki a dwie mniejsze części to przód.

Przody przykładamy do tyłu lewą stroną do lewej. Przeszywamy górne brzegi. W ten sposób otrzymujemy ramiona.
Elastyczną tkaninę najlepiej przeszyć ją ściegiem elastycznym lub zygzakiem. Jeśli mamy nie elastyczną bawełnę przeszywamy prostym ściegiem i wykańczamy brzeg zyzgakiem.

Odwracamy tunikę na prawą stronę. Na bocznych brzegach tkaniny zaznaczamy boczny szew, czyli odmierzmy od górnego brzegu 30 i 50 cm (schemat zszycia wszystkich brzegów poniżej). Między tymi zaznaczonymi odległościami przeszywamy.  Dla uzyskania efektu falbanki boki zszywamy w odległości 10 cm od brzegu na prawej stronie.

Wszystkie brzegi obrzucamy gęstym ściegiem zygzakowatym lub kryjącym (można też obszyć koronką). Wykańczamy szwy i narzutka jest gotowa do noszenia.

Znów prezentuję instrukcje uszycia sukienki. Może się wydawać, że jest to jeszcze letnia sukienka ale tkanina i krój pozwala na założenie jej na jesienne/zimowe imprezy. Duża liczba marszczeń powoduje, że sukienka doskonale maskuje wszystkie niedoskonałości a asymetryczna góra nadaje jej charakteru. Doskonała na imprezę  a z marynarką świetnie nadaje się do biura. Sukienka jest uszyta z dżerseju. Szyjąc ją miałam okazję przetestować ściegi owerlokowe i stopkę do ściegu owerlokowego w mojej maszynie. Sprawdziły się doskonale. Wykończenie sukienki wyszło jak ze sklepu.

Dla tych, które/którzy nie posiadają ściegów owerlokowych mam dobrą wiadomość. Dżersej można zszyć i wykończyć ściegiem zygzakowatym.

Jak uszyc sukienke.pdf

Potrzebujemy:

• Elastyczna tkanina najlepiej dżersej, dł.: 100-120 cm
• Maszyna do szycia
• Deska do prasowania i żelazko

Przed przystąpieniem do szycia tkaninę należy zdekatyzować (wyprać w ciepłej wodzie, wysuszyć i rozprasować).

Tkaninę składamy wzdłuż na pół. Rozcinamy wzdłuż złożenia. Jeśli chcemy sukienkę dopasowaną do ciała przycinamy 10-15 cm z rozciętego boku. Od strony fabrycznie zakończonego brzegu odmierzamy po skosie 15 cm i odcinamy wzdłuż tej linii róg. To będzie ramie sukienki.

Na ramieniu robimy 3-4 zakładki. Przeszywamy 2 razy wąskim ściegiem zygzakowatym. Nadmiar materiału odcinamy blisko szwu i obrzucamy brzeg ściegiem owerlokowym (jeśli posiadamy w maszynie) lub zygzakiem.

Od brzegu ramienia odmierzam 24 cm i zaznaczymy szpilką – jest to długość podkroju pachy. Również od brzegu ramienia odmierzamy długość do talii i od tego punktu wykonujemy 5-6 zakładek dowolnej szerokości. Tą samą odległość odmierzamy na drugim boku i też wykonujemy 5-6 zakładek (nie muszą być symetryczne).

Zszywamy ściegiem zygzakowatym od końca podkroju pachy do końca sukienki. Zszywamy zygzakiem drugi bok. Mierzymy sukienkę, jeśli potrzeba dodajemy 1-2 zakładki lub robimy marszczenie. Jeśli posiadamy maszynę ze ściegami owerlokowymi to obrzucamy takim ściegiem boczne brzegi sukienki. W tym przypadku przyda się specjalna stopka do ściegu owerlokowego, która pozwoli równo prowadzić tkaninę.

Wykończenie sukienki. Obrzucamy dekolt sukienki wąskim zygzakiem lub ściegiem owerlokowym. Wywijamy dekolt do środka na długość 4-5 cm. Zaprasowujemy. Następnie przyszywamy wywinięcie do ramienia i boku sukienki (by się nie odwijało podczas noszenia). Podwijamy do 1 cm dołu sukienki do wewnątrz. Zaprasowujemy. Następnie przeszywamy wąskim ściegiem zygzakowatym.

Wykańczamy wszystkie szwy i sukienka jest gotowa do noszenia.

Co zrobiłam krótko po powrocie w rodzinne strony? Po za rozpakowaniem się, obdzwonieniem znajomych i odtrąbieniem, że jestem udałam się z nieco drżącym sercem na Wawelską w Katowicach w celu sprawdzenia czy sklep z tkaninami jeszcze istnieje (w końcu od roku tam nie zaglądałam). W drodze na Wawelską odkryłam nowy sklep na 3 Maja. Co prawda wyższa półka cenowa ale nie mogłam się nadziwić tkaniną w kratkę dziwnie podobną do tej od Burberry – warto zapamiętać jakby się komuś włączyła faza na snobizm w wersji oszczędnej ;-). Ale wracając do Wawelskie. Z radością odetchnęłam, że sklep jest i dalej ma bogatą ofertę. W szczególności ucieszyła mnie ilość dżersejów i dzianin. Co więcej, dowiedziałam się, że są batysty i to w dowolnej kolorystyce (we Wrocławiu nigdzie ich nie mogła kupić!). Dodatkowo, zaskoczyła mi wyjątkowo miła  i fachowa obsługa (chyba po raz pierwszy ale mam nadzieję, że nie ostatni) a na koniec usłyszałam, że co raz więcej osób szyje, co oznacza większą ilość tkanin. Ze sklepu wyszłam z metrem granatowego dżerseju i kilkoma pomysłami na jesienne ubrania.

Do tego, w drodze odkryłam, że na rynku w Katowicach jest wypożyczalnia rowerów. Nie wiem czy to chwilowa akcja czy coś na stałe ale pomysł na 5+. Tak więc, póki co odkrywam same plusy po powrocie.

A teraz? Biorę się za szycie sukienki i testowanie jak moja maszyna poradzi sobie z dżersejem. Efekty już wkrótce…